Związek Polskich Artystów Plastyków

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start ArsForum 5/2018 Sylwetki: Jan Misiek

Sylwetki: Jan Misiek

Email Drukuj PDF

KAZIMIERZ NOWOSIELSKI

JANA MIŚKA GRY Z PRZEMIJANIEM

10 Kartki z nieba 2014 wazne czytelny fragment

Jan Misiek, Kartki z nieba (2014) - czytelny fragment, 2014, fot z arch. artysty


                W naszym obcowaniu ze sztuką, z całym bogactwem jej przejawionego i nieprzejawionego piękna dwa zdają się miejsca, w których doznajemy jego szczególnej, czasem wręcz dramatycznej intensywności: gdy się nam ono mniej lub bardziej nieoczekiwanie objawia, odsłania, ukazuje, i kiedy przychodzi się z nim rozstawać, zabierając, unosząc je z sobą już jako wspomnienie jedyne. Za pierwszym razem uczestniczymy w radości ubogacającego spotkania, za drugim – w smutku pożegnań, które – jeśli dobrze przeżyte - potrafią równie wzbogacać, jak to, czego doświadczamy u początków każdego zdumienia. Któż z nas nie uczestniczył w niezwykłościach tego czasu, gdy wędrując po salach muzeum lub wertując stronice poetyckiego tomu, nagle natrafiamy na obraz lub wiersz, który ów moment nieoczekiwanie zamienia w cud niezasłużonego obdarowania, w olśnienie rzeczywistością, której się sami po sobie nie spodziewaliśmy. Lecz staje się w nas i poza nami także owa chwila, gdy za sprawą nieubłaganych konieczności przychodzi się nam z tym, co nas olśniło pożegnać, oddalić, oddać przemijalnościom rzeczy tego świata; wszak już nigdy nie wrócimy tu tacy sami ani też ono, piękno, nie przywita nas takie samo.

9 Spojrzenie z Damaszku 2014

Jan Misiek, Spojrzenie z Damaszku, 2014, fot z arch. artysty

                W malarstwie i collage'ach Jana Miśka owe dwa akty: wydobywania z rzeczy utajonego w nich piękna i nieustannego rozstawania się z nim, pomnażania i tracenia zawartych tam znaczeń, zdają się wpisane w samą istotę jego artystycznej wypowiedzi. W świecie Miśkowych prac ciągle coś się nie tylko zaczyna, ale i najjawniej kończy, tworzy i rozpada, kumuluje w ustanawianym przez artystę centrum i wysuwa ze swej pierwotnej formy. Z jednej więc strony stale dokonuje się tu malarskiej rewitalizacji szczątków, a z drugiej – prowokacyjnie ujawnia prowizoryczność tego zabiegu, ukazuje jego swoistą tymczasowość. Dzieje się tak, gdyż gdański artysta, tak często wskazujący na element nieodzownej zgody na przemijalność wszystkiego, zarazem nie ukrywa tej prawdy, iż to, co estetyczne, jakby istotowo ponaddoraźne, także nie zostaje z tego procesu wyłączone. Dająca się niekiedy dostrzec u niego nieomal dziecięca radość tworzenia, budowania, kreowania artystycznych bytów zdaje się tu jednocześnie nosić w sobie pamięć swojej daremności, uwyraźniona zaś przez najrozmaitsze zabiegi uspójniające dzieło jedność nowonarodzonego piękna - objawia się jako znikliwa, krucha, czasem nawet jakby jednochwilowa. Bywa, iż to, co najważniejsze w tej sztuce, zostaje ukazane jako dziejące się między spękaniami istnienia, między najrozmaitszymi fragmentami zaginionych całości, w szczelinach czasu, w uskokach i zarysowaniach rozmaitych uwarstwień rzeczywistości. 

...c.d. w ArsForum 5

zdj. w tle fot. Włodzimierz Piechowicz

Jan Misiek, fot. Włodzimierz Piechowicz

JAN MISIEK urodził się w Słupsku w 1949 roku, w roku 1968 ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni-Orłowie. Studiował polonistykę na WSP w Gdańsku. W 1975 roku uzyskał dyplom z malarstwa w pracowni profesora Władysława Jackiewicza w PWSSP w Gdańsku. Był redaktorem graficznym Wydawnictwa Morskiego (1979-1990) i miesięcznika „Pomerania” (1995-1999). Uprawia malarstwo, kolaż, grafikę książkową i prasową. Tworzy także książki artystyczne. Jest członkiem międzynarodowej grupy artystycznej Groupe Chanteloube. Brał udział w wielu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Swoje prace prezentował na ponad 120. wystawach indywidualnych m.in.: Galeria EL, Elbląg (1976, 2001); Vruggink Gallery, Zutphen,Holandia (1995); Galerie Neuropa, Heidelberg, Niemcy (1995); Inter-Art Galerie, Stuttgart, Niemcy (1997); Muzeum Narodowe w Gdańsku (1998, 2005); Villa Cicognia, Bisuschio-Varese, Włochy (1999); Muzeum Zachodniokaszubskie w Bytowie (1999, 2015); Muzeum Historii Miasta Gdańska (1998, 2006, 2008); Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku (2002); Muzeum Regionalne w Toruniu (2006); Instytut Polski w Pradze, Czechy (2009); Galeria Wozownia, Toruń (2009); Alytaus Kraštotyros muziejus, Litwa (2009); Galeria Test, Warszawa (2010); Galeria Ex Nihilo, Grenoble, Francja (2014); Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej w Słupsku (2015) Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych w Gdańsku, Toruniu, Druskiennikach, Lęborku, a także w zbiorach Urzędu Miejskiego w Gdańsku, Stadtamt w Heidelbergu, Muzeum Książki artystycznej w Łodzi oraz prywatnych kolekcjach w Polsce i wielu krajach Europy.

 

Czasopismo ArsForum zostało dofinansowane z funduszu:

mkidn 01 cmyk

 

Kalendarz

luty 2023
N P W Ś C Pt S
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4

Statystyka

Odsłon : 18220603

Bądź na bieżąco!