Związek Polskich Artystów Plastyków

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Okręg Warszawski AF 2

E-mail Print PDF
There are no translations available.

Nagroda im. Jana Cybisa

OWaaf2

Grzegorz Sztwiertnia, Ciała obce, 2007, 100x80 cm, olej na płótnie, fot. Okręg Warszawski ZPAP

Okręg Warszawski Związku Polskich Artystów Plastyków od czterdziestu czterech lat przyznaje za wybitne osiągnięcia w dziedzinie malarstwa Nagrodę im. Jana Cybisa. To najstarsze i najbardziej prestiżowe wyróżnienie w dziedzinie sztuk plastycznych w Polsce otrzymać może wyłącznie artysta żyjący, którego twórczość cechuje oryginalność i indywidualizm artystyczny. Nagroda ustanowiona została w celu uczczenia pamięci Jana Cybisa, głównego inicjatora reaktywowania OW ZPAP po drugiej wojnie światowej, którego twórczość artystyczna i działalność pedagogiczna wywarły duży wpływ na kształtowanie się polskiego środowiska artystycznego w powojennej Polsce. Nazwiska laureatów Nagrody im. Jana Cybisa to panteon polskiej sztuki współczesnej, obrazujący przekrój najważniejszych tendencji i wpływów w polskim malarstwie współczesnym w ostatnich czterdziestoleciu.

Nagroda od 1981 roku przyznawana była corocznie. W okresie stanu wojennego, na skutek ograniczenia i w końcu rozwiązania ZPAP, tryb przyznawania nagrody przeniesiono do Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Zmienił się również jej charakter – stała się nagrodą honorową, a jej jury składało się wyłącznie z dotychczasowych laureatów. Formą wyróżnienia stała się wówczas wystawa w warszawskiej galerii SHS, komunikaty o nagrodzie publikował „Tygodnik Powszechny”. Od 1989 roku Okręg Warszawski ZPAP stał się ponownie prawowitym mocodawcą Nagrody im. Jana Cybisa.

Decyzją Kapituły laureatem Nagrody im. Jana Cybisa za rok 2016 został Grzegorz Sztwiertnia. Artysta pracuje zamkniętymi konceptualnymi cyklami malarskimi („Melancholia, 1995, Ethicon, 1999, Farbenlehre, 2002, Diplokokki, 2011, Tarczyce, 2016), które bazując na szczątkowym materiale historycznym, naukowym i wizualnym, budują racjonalne, logiczne systemy z ambicjami wyjaśniania paradoksalnych manifestacji „rzeczywistości empirycznej”. Posługując się owym paradoksem i subtelną ironią, artysta konstruuje obiekty i modele badań, diagnozy czy komentowania „rzeczywistości najniższej rang” i skompromitowanych aspektów wielkich, utopijnych projektów społecznych. Jak to ujęła Marta Tarabuła (Diagnostyka i modele, 1996): „Ich forma [owych obiektów] ma jedną wspólną cechę: jest nią daleko posunięta umowność. Sztwiertnia używa słów podobnie jak używa malarstwa, przedmiotów czy quasi-naukowych gatunków literackich: wie, że są to formy zużyte. Wytrąca je więc z dotychczasowych znaczeń, ról i wyglądów, rozkłada na czynniki pierwsze i – egzaminuje.

Modernistyczny i konceptualny background każe Sztwiertni grać o wielką życiową stawkę, która podejmowana jest ze świadomością możliwości i ograniczeń plastycznego opisu owych skomplikowanych koncepcji i teorii. Świadomość tych możliwości (i ograniczeń) formalnych czyni jego propozycje niezwykle wysmakowane wizualnie – podszyte jednak (grecki farmakon) drastycznością tematów i treści (często archiwalnych), jakie w swej pracy wykorzystuje (np. diagnostyka medyczna). Wielowątkowość, erudycyjność, niejednoznaczność, ironia i paradoks – połączone ze świadomą redukcją środków wizualnych – są oryginalną propozycją artysty na polu rodzimej sztuki, stanowiąc mocny i charakterystyczny głos w sprawie funkcji i roli sztuki we współczesnej kapitalistycznej, potransformacyjnej polskiej rzeczywistości społecznej.

Charakterystyczna dla jego prac krytyka (kultury, wielkich modernistycznych projektów społecznych, potransformacyjnej przestrzeni wykluczenia, społecznych i indywidualnych dysfunkcji, ograniczeń ciała i aberracji psychicznych, nawyków i zaburzeń percepcji) pokazuje współczesną rzeczywistość jako wielki metafizyczny „oddział zamknięty”. Jego paranaukowe (patafizyczne) konstrukcje to modele o ambicjach budowania, z resztek i fragmentów świata po rozpadzie, możliwych obszarów sensu i logiki.

Grzegorz Sztwiertnia

Urodzony w 1968 roku w Cieszynie. Studia na Wydziale Malarstwa w krakowskiej ASP. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego w 1992 roku. Od 2008 dr hab., obecnie profesor nadzwyczajny w Akademii Sztuk Pięknych. Autor kilkudziesięciu wystaw indywidualnych, brał udział w ponad stu wystawach w Polsce i za granicą. Uczestnik większości najważniejszych przeglądów polskiego malarstwa (od połowy lat 90.). Pracuje na polu wielu dyscyplin: malarstwa, rysunku, rzeźby, i instalacji, filmu, teorii sztuki, literatury. Pedagog w pracowni interdyscyplinarnej na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP, prowadzi również zajęcia z teorii i praktyki nowych mediów w PWSZ w Nowym Sączu.

 

Copyright Law Agency

Calendar

February 2023
S M T W T F S
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4

Stats

OS : Linux d
PHP : 5.4.45
MySQL : 5.5.5-10.3.38-MariaDB-log
Time : 02:48
Caching : Disabled
GZIP : Disabled
Members : 7
Content : 1509
Web Links : 75
Content View Hits : 18218660

Bądź na bieżąco!